سیدحمید حسینی درمورد تفاهم آتش‌بس تازه و مفاد پیشنهادی مربوط به مدیریت تنگه هرمز از سوی ایران که قرار است ملاک مذاکرات نمایندگان ایران و آمریکا در اسلام آباد باشد، اظهار کرد: در این توافق، محورهای مهم پیشنهادهای ایران عمدتاً حول سه نوشته شکل گرفته می بود؛ نخست آخر جنگ با ایران و جریان مقاومت، دوم امنیت تنگه هرمز و تعیین رژیم حقوقی آن، و سوم از بین بردن تحریم‌ها و جبران خسارت‌هایی که به ایران داخل شده است.

او گفت: اظهار شده که این بسته پیشنهادی ۱۰ ماده‌ای از سوی آمریکا پذیرفته شده است. اگر این چنین موضوعی تحقق اشکار کند، به نظر من، دستاورد زیاد بزرگی برای سرزمین خواهد می بود. فکر نمی‌کنم در چند قرن قبل در مذاکرات بین‌المللی به دستاوردی رسیده باشیم که بتواند همزمان تحریم‌های اولیه، تحریم‌های ثانویه و حتی سازوکارهایی همانند اسنپ‌بک را تحت تأثیر قرار دهد.

حسینی در ادامه گفت: از نظر دیگر، در این چارچوب او گفت و گو دریافت عوارض از تنگه هرمز نیز نقل شده است؛ موضوعی که می‌تواند برای جبران خسارت‌هایی که به ایران داخل شده مورد منفعت گیری قرار گیرد. علاوه بر این، تشکیل ارامش و اسایش در منطقه نیز یکی دیگر از نتایج مهم این چنین توافقی خواهد می بود. در این چنین شرایطی همه طرف‌ها منتفع خواهد شد؛ ایران می‌تواند صادرات نفت خود را ادامه دهد، کشورهای منطقه از امنیت زیاد تر برخوردار خواهد شد و اقتصاد جهانی نیز از ارامش در بازار انرژی سود می‌برد.

ترقی جایگاه تنگه هرمز در معادلات راهبردی ایران

وی با اشاره به اهمیت راهبردی تنگه هرمز او گفت: به نظر می‌رسد در این دوره، تنگه هرمز تا حدی جانشین نوشته هسته‌ای به‌گفتن یک عامل بازدارنده در معادلات راهبردی شده است. نوشته هسته‌ای مدام برای سرزمین هزینه‌های سیاسی و امنیتی داشته و حساسیت‌های بسیاری تشکیل می‌کرد، اما قضیه تنگه هرمز از یک سو برای ایران می‌تواند منبع درآمد باشد و از نظر دیگر حساسیت‌هایی همانند پرونده هسته‌ای تشکیل نمی‌کند. علاوه بر این، این چنین موضوعی می‌تواند جهت تحکیم وحدت و انسجام داخلی نیز شود. به این علت به نظر من ملزوم است همه جریان‌ها برای عملیاتی شدن این توافق همکاری و حمایتکنند.

این فعال حوزه انرژی در جواب به پرسشی درمورد امکان تحقق از بین بردن تحریم‌های هسته‌ای و غیرهسته‌ای نیز او گفت: در قبل ما طبق معمولً حاضر به مذاکرات جامع نبودیم و پافشاری داشتیم که فقط درمورد نوشته هسته‌ای مذاکره می‌کنیم. اما این بار رویکرد تحول کرده و مذاکرات به شکل جامع جستوجو می‌شود؛ یعنی همه مسائل از جمله نوشته هسته‌ای، تحریم‌ها، امنیت منطقه و مسائل دیگر به‌طور همزمان روی میز قرار گرفته است.

وی گفت: هنگامی مذاکرات جامع باشد، طرفین می‌توانند درمورد مجموعه‌ای از موضوعات به توافق برسند. برای مثال امکان پذیر درمورد برخی مسائل هسته‌ای محدودیت‌هایی پذیرفته شود یا درمورد امنیت مسیرهای کشتیرانی و عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز نیز توافق‌هایی صورت گیرد. مجموعه این عمل های می‌تواند به تثبیت و تداوم توافق پشتیبانی کند.

باید مواظب عقب نشینی آمریکا می بود

سخنگوی اتحادیه صادرکنندگان فرآورده‌های نفتی ایران در ادامه گفت: یقیناً در داخل آمریکا نیز فشارهایی وجود دارد. برخی منتقدان می‌گویند اگر آمریکا با این چنین توافقی موافقت کند، در واقع امتیازهای بسیاری به ایران داده است. به این علت، باید مواظب می بود که این مسائل بهانه‌ای برای عقب‌نشینی از توافق نشود.

وی درمورد شرایط تازه تنگه هرمز نیز او گفت: پیش از این نیز تنگه هرمز باز می بود، اما اکنون برخی تحلیلگران بین‌المللی اعتقاد دارند شرایط تازه می‌تواند به سود ایران باشد. اکنون هزاران کشتی از ده‌ها سرزمین جهان از این مسیر عبور می‌کنند و اگر در عمل مقرراتی که ایران تعیین می‌کند مراعات شود، به‌مرور زمان این حالت تثبیت خواهد شد.

تثبیت جایگاه ایران در منطقه ، همکاری های اقتصادی را ارتقا می دهد

حسینی افزود: اگر این چنین شرایطی تثبیت شود، موقعیت ایران در منطقه تحکیم می‌شود. در این صورت کشورهایی همانند چین و روسیه می‌توانند همکاری‌های بیشتری با ایران داشته باشند و حتی اروپا نیز ناچار خواهد شد با نگاه متفاوت‌تری به ایران نگاه کند. از نظر دیگر، بازارهای منطقه‌ای نیز می‌تواند در اختیار ایران قرار گیرد؛ از جمله بازارهایی همانند عراق، افغانستان و قسمت‌هایی از بازار آسیا که ظرفیت‌های بزرگی برای همکاری اقتصادی دارند.

این کارشناس حوزه انرژی پافشاری کرد: در صورت از بین بردن تحریم‌های بانکی و مالی، اقتصاد ایران ظرفیت تحول قابل توجهی دارد. اگر دسترسی ایران به منبع های مالی جهانی فراهم شود، اقتصاد سرزمین می‌تواند ظرف چند سال آینده تغییرات چشمگیری را توانایی کند.

حسینی در آخر خاطرنشان کرد: یقیناً تحقق این چنین تحولاتی نیازمند اصلاحات در داخل سرزمین نیز هست. باید ساختارهای اقتصادی اصلاح شود، سیاست‌های کارآمدتری در حوزه اقتصاد اتخاذ شود، روابط خارجی به شکل متوازن‌تری تنظیم شود و این چنین نحوه تعامل با مردم نیز بهبود اشکار کند. اگر این اصلاحات انجام شود، سرزمین می‌تواند به ارامش و آرامشی برسد که عرصه‌ساز تحکیم اقتصاد و گسترش پایدار خواهد می بود.