به نقل از نیو اطلس، اکنون کیت‌های آزمایشی ارزان‌قیمت همانند به کیت آزمایش کووید-۱۹ وجود دارند که به افراد امکان خواهند داد خود را درمورد ابتلا به آنفلوآنزا در خانه آزمایش کنند اما این کیت‌ها تنها وقتی مؤثر می باشند که بیماران علائم را نشان خواهند داد. هنگامی بیماران تا این مدت در مرحله پیش از ابراز علائم باشند، این کیت‌ها بی‌تاثییر می باشند.

کیت‌های فرد دیگر نیز وجود دارند که ویروس آنفلوآنزا را پیش از ابراز علائم تشخیص خواهند داد اما طبق معمولً پرهزینه می باشند و کند عمل می‌کنند. اینجاست که حسگر مولکولی تازه داخل عمل می‌شود.

این محصول که توسط پروفسور «لورنز ماینل»(Lorenz Meinel) و همکارانش در «دانشگاه وورتسبورگ»(University of Würzburg) آلمان در مرحله گسترش قرار دارد، در واقع یک ماده خوراکی است که می‌تواند در آدامس یا قرص مکیدنی گنجانده شود.

جزء فعال مهم این حسگر، گلیکوپروتئینی است که بخشی از ویروس آنفلوآنزا به نام نورآمینیداز به حساب می اید. ویروس طبق معمول از نورآمینیداز برای شکستن پیوندهای خاصی از سلول میزبان به منظور آلوده کردن آن منفعت گیری می‌کند. در این حسگر، نورآمینیداز به مولکول‌های یک ترکیب به نام «تیمول»(Thymol) متصل می‌شود که در گیاه آویشن وجود دارد.

ایده این است که هنگامی حسگر در دهان شخص مبتلا به آنفلوآنزا قرار می‌گیرد، ویروس نورآمینیداز را فعال می‌کند و علتمی‌شود پیوندهایی که مولکول‌های تیمول را در جای خود نگه می‌دارند، شکسته شوند و زبان بتواند آنها را بچشد. با تشخیص طعم آویشن، شخص فهمید می‌شود که به آنفلوآنزا مبتلاست و می‌تواند خود را قرنطینه کند.

در آزمایش‌هایی که تا بحال انجام شده‌اند، حسگر با پیروزی تیمول را ظرف ۳۰ دقیقه بعد از قرار گرفتن در ویال‌های حاوی بزاق افراد مبتلا به آنفلوآنزا آزاد کرد. آزمایش‌های انسانی به گمان زیاد ظرف دو سال آینده اغاز خواهند شد.

پژوهشگران امیدوارند این فناوری در نهایت به پشتیبانی افرادی بیاید که در محیط‌های در معرض خطر بالای ابتلا به آنفلوآنزا کار می‌کنند یا در اطراف افرادی می باشند که به محافظت شدید در برابر ویروس نیاز دارند.

این پژوهش در مجله «ACS Central Science» به چاپ رسید.