امکانات آموزش و پرورش ایران که باید صرف سوادآموزی دانش‌آموزان ایرانی و رشد کیفی آموزش و پرورش شود، صرف گسترش کمّی کلاس‌های درس برای دانش‌آموزان افغان می‌شود.

بعضی اوقات استدلال می‌شود که افغان‌ها نیروی کار ارزان در اختیار می‌گذارند که اگر این نوشته در قبل صدق می‌کرد، اکنون مصداق ندارد ضمن آنکه اگر هم این کارگران در سال‌های قبل دستمزد کمتری به نسبت کارگران ایرانی دریافت می‌کردند، سود آن به جیب کارفرمایان عمده می‌رفت که حق بیمه هم پرداخت نمی‌کردند و در این بین سر کارگر ایرانی بی‌کلاه می‌ماند.

مسئله مهم دیگر آن است که افغان‌های ساکن در ایران به میل و رضایت خود به ایران آمده‌اند و جنبۀ پناهنده ندارند که وادار به مهاجرت شده باشند و مسأله مرگ و زندگی در بین باشد، بلکه ترجیح داده‌اند به عوض ماندن در سرزمین خود و تلاش برای آباد کردن آن، از امکانات آمادۀ کشوری دیگر منفعت گیری کنند.